De ..... schoentjes

In mijn postje over het hemeltje voor het bedje van onze aankomende baby, gaf ik aan dat ik nog wat leuks tegenkwam op het kamertje.

Dat was dit:

 

Na onze verhuizing van de woonunit naar het huis, heeft mijn moeder besloten om bij hun de zolder eens leeg te ruimen. Wat heb ik een berg ´meegekregen´ zeg... pfff. Al mijn oud speelgoed, bestaande uit voornamelijk Barbies, Barbiebenodigdheden, Barbiehuizen, Barbies en Barbies. Maar ook oude Duplo enz. Erg leuk! Maar het gevolg is wel dat de zolder bij mijn ouders nu half leeg is, en die bij ons is gelijk vol haha.

Tijdens haar leegruimwoede vond ze ook nog oude babyspullen die ze voor mij en mijn broertje gebruikt heeft. Zo schattig om terug te zien. Ook kwamen deze oude babyschoentjes van mij naar boven. Die heb ik meegekregen, en ze staan nu voor de sier op het kamertje.

 Babyschoentjes in maat 18...

Zou dit het prijsje zijn? Het stickertje met 27,90 erop? 

Zijn ze niet schattig, die kleine schoentjes? Ik ben eens gaan Googlen, het merk Petit Shoes bestaat nog steeds.

Hemeltje

Zo, het laatste klusje voor de babykamer is (voorlopig) gebeurd. Het hemeltje is af.

In eerste instantie wilde ik geen hemeltje bij het ledikantje. De hemeltjes die je standaard kunt kopen tegenwoordig zijn allemaal een beetje ´klamboe-achtig´. Daar was ik niet zo fan van. Ook zijn ze bijna allemaal echt meisjes- of echt jongensachtig... en voor ons is het nog steeds een verrassing wat we krijgen.
Maar toen mijn moeder zei dat ik makkelijk zelf een hemeltje kon maken (en dat ik dat ook maar moest doen ´anders is het wel heel zielig en kaal´), heb ik besloten om er toch maar voor te gaan.

Manlief moest eerst een stang maken natuurlijk, dat liet in verband met tijdgebrek even op zich wachten. Maar, vorige week had hij hem netjes af.
Bij Kantje Boord had ik een broderie-stofje meegenomen, lekker baby-achtig. Dat is op het kamertje ook bijna het enige. Tegenwoordig weet bijna iedereen wat het wordt qua geslacht... er is dan ook niet zoveel wat hierbuiten valt behalve groen en wit...

Met behulp van mijn moeder (alweer...) heb ik het voor elkaar gekregen om het hemeltje te maken. En... zo moeilijk was het helemaal niet!

Zie hier het resultaat:

Het roze of het blauwe lintje wordt nog aan het hemeltje genaaid zodra de baby er is.

Het lakentje / sloopje die hier in het bedje liggen zijn al erg oud. Zowel ik en mijn broertje als mijn moeder hebben hier als baby onder geslapen. Mijn oma heeft deze destijds geborduurd.

Hier een close-up van het stofje, er staan olifantjes op geborduurd. De foto is helaas niet zo duidelijk.

Ik moet eerlijk zeggen dat het ledikantje zonder hemeltje nu inderdaad erg kaal is...

Tijdens het maken van de foto´s kwam ik nog wat leuks tegen op het kamertje. Dat bewaar ik voor het volgende blogpostje!

Stilletjes, verbouwing en... huwelijk!

Beste lezers,
Hier even een kort berichtje van mij. Het is al erg lang geleden dat ik een berichtje gepost heb op mijn blog, en zeker zo lang geleden dat ik bij jullie gereageerd heb... Dat zal tot eind dit jaar zo blijven. Het geeft me teveel druk om mijn blog bij te houden, bovendien heb ik weinig om te laten zien.

Wel houd ik nog al jullie blogs bij, ik lees alle postjes, reageer op het moment alleen even niet. Ik heb ontzettend veel zin om weer te gaan bloggen, en op jullie postjes te reageren, dat komt ook weer.

Verbouwing
Momenteel zijn we nog erg druk met de verbouwing, al onze uurtjes gaan erin zitten. We willen er naartoe werken om eind dit jaar, begin 2013 zo ver te zijn dat het huis een beetje bewoonbaar is. In de afgelopen 3 maanden hebben het volgende gedaan aan ons huisje:

• De oude dakpannen en panlatten van het dak verwijderd, 1 van de 2 schoorstenen verwijderd, isolatieplaten op het dak gemonteerd, opnieuw panlatten geslagen, nieuwe dakpannen erop. Kortom, het complete dak is vernieuwd.
• Allemaal nieuwe, zinken, goten en afvoerbuizen gemonteerd.
• De oude aanbouw gesloopt, bijna alle binnenmuren op de benedenverdieping van de woning gesloopt, de complete vloer beneden eruit gesloopt, echt ontzettend veel gesloopt, in totaal komen we straks zeker op 9 containers van 10 m3 aan sloopaval...
• Omdat er natuurlijk ook draagmuren weggehaald zijn, moest er het een en ander aan ijzeren spanten terug in de woning komen. Dat is ook gebeurd. Was erg spannend.
• Er zijn sparingen in de achtergevel van de woning gemaakt voor de nieuwe deur en de schuifdeuren met glas in lood die er ooit nog moeten komen. Aan de achtergevel bouwen we een nieuwe aanbouw, dus er moeten ook doorgangen komen naar het bestaande gedeelte...
• De fundering voor de nieuwe aanbouw is uitgegraven, gestort en een paar steentjes opgemetseld.
• De gehele riolering is vernieuwd, hiervoor moesten we ook nog even een erg grote Berkenboom kappen die te kort op de woning stond.
• In zowel het bestaande gedeelte als in de nieuwe aanbouw hebben we de grond op peil gelegd, hierover is isolatie met ijzernetten gegaan. Na de bouwvak wordt hierop het eerste beton gestort. Dan kunnen we daar de vloerverwarming op maken.
• Nu zijn we bezig met de verwarmingsleidingen, de waterleiding, de gasleiding en alle elektra die ´in de vloer´ moeten komen. Dat moet er allemaal inzitten voordat de eerste beton gestort wordt...
• En nog wel wat kleine, tijdrovenden dingetjes...

Zo gaan we langzaam aan maar door... Gelukkig zijn we nu weer aan het opbouwen! Maar dat is nog erg veel werk.

1 juni 2012
Ook zijn we nu inmiddels 2 maandjes getrouwd, (dat regelwerk is voorbij haha) op 1 juni 2012, het was een superdag! Ondanks dat ik maar 1,5 uur had geslapen van de zenuwen (dat is echt waar, en dan allemaal zenuwen voor: `zou iedereen het wel naar zijn zin hebben´ en ´hopelijk gaat alles goed en is het feest voor iedereen gezellig´), was het en geweldige dag, met lieve mensen om ons heen.
Hier een paar foto´s die we ´zelf´ gemaakt hebben, onze fotoboek van de fotografe (met de echte fotoreportage is nog niet klaar.

Mijn ´boeketje´, zelf ontworpen en helemaal naar wens!

Tot de volgende keer!

Lief

Een poosje geleden (eind januari) zijn we verhuisd naar ons nieuwe (voorlopige) stekkie, de woonunit. We werden toen blij verrast door een vriendin die ons nieuwe stulpje kwam bewonderen:

Ik vond dat dit een eigen postje verdiende, als blijk van blijheid van onze kant. Ze had er echt werk van gemaakt. Dat maakt het juist zo speciaal. Dat kan me echt ontroeren, dat iemand moeite voor je doet om iets leuks te maken/te verzinnen. :)

Zijn we weer!

Eindelijk! Hier ben ik weer met een postje...
Ik ben de laatste maanden weinig op blogs, forums en internet te vinden geweest. De reden hiervoor is de volgende.

Mijn vriend, onze poezen en ik krijgen een geweldige kans. We krijgen namelijk de kans om het huis te kopen dat van mijn oma is geweest. Dat huisje staat in het buitengebied. Mijn vriend en ik (en zelfs onze poezen) zijn allebei opgegroeid in het buitengebied. Dat blijft voor ons het mooiste wat er is. Toen we gingen samenwonen hebben we vijf jaar geleden een hoekhuisje in het ´dorp´ gekocht. Daar hebben we altijd met plezier gewoond. Maar toch is het ontzettend wennen al die andere geluiden. Nu hoorde ik allemaal auto´s en mensen in plaats van vogels en traktors... Het heeft voor mij echt een jaar geduurd eer ik daar gewend was.

We kregen te horen dat we het huis van mijn oma konden kopen per mei 2012. Toen hebben we in mei 2011 besloten om alvast ons huisje maar te koop te zetten, want in deze tijd kan dat wel 4 jaar duren dachten we. Dan konden we mooi nog een aantal jaar sparen om het huisje van mijn oma te verbouwen, want ja dáár moet veel aan gebeuren! We waren dan ook compleet verrast toen onze woning na 10 dagen verkocht bleek te zijn... Dat hadden we nooit verwacht. Natuurlijk hartstikke fijn. We moesten per 1 februari 2012 uit onze woning zijn. En we kunnen pas in mei 2012 de nieuwe woning aankopen. Dus nu zitten we in een woonunit. Deze staat al wel op de grond van ons nieuwe huisje. Heel fijn, want we moeten zeker een jaartje verbouwen (zoveel mogelijk zelf doen natuurlijk, want omdat ons huis zo snel verkocht was hebben we niet zo veel meer kunnen sparen...) en dan zitten we lekker dicht bij.

Dit is wat we achter hebben gelaten, ik ga vooral de tuin heel erg missen, het liefst had ik al mijn plantjes meegenomen, maar dat gaat natuurlijk niet..

We zitten nu eindelijk weer een beetje op ons plekje, na maanden (vanaf juni 2011 tot nu) van tekeningen laten maken, vergunningen regelen en offertes aanvragen én natuurlijk ook nog verhuizen een een complete woonunit opknappen waarbij echt álles mis is gegaan wat maar mis kon gaan... 

We hebben ontzettend veel hulp gehad van mijn lieve ouders, dankjullie wel...

Maar voor ons is het het echt allemaal waard, nog even en we kunnen aan onze droom beginnen... Is veel werk, maar dat nemen we allemaal voor lief. Ik zal regelmatig wat postjes plaatsen over de gang van zaken, zo heb ik voor mezelf ook een soort ´dagboek´.

In deze oase van rust wonen we nu, en unit is misschien niet alles, het is klein maar knus, voor ons goed genoeg!

Jammmmmmmmmmmmm!

Vorig weekend heb ik nog eens jam gemaak. Ik vind zulke (in de ogen van veel mensen helaas) ´ouderwetse´ dingen gewoon erg leuk om te doen.

In mijn kookboek van het NCB had ik een recept gevonden voor aardbeien-rabarberjam:

Dat wilde ik eens proberen. Verder heb ik ook nog ´gewone´ aardbeienjam gemaakt. Deze ´gewone´ aardbeienjam heb ik al geproeft, die is goed gelukt :-). De aardbeien-rabarberjam is nog een verrassing.

Het is zo makkelijk om jam te maken, dat kun je ook lezen in bovengenoemd recept. Ik gebruik overigens wel gewoon geleisuiker, nog makkelijker!

De ingrediënten:


Alles in het pannetje:


Resultaat, een fijn voorraadje in een verzameling gekregen potjes!

Verder kan ik er eigenlijk weinig over vertellen, zo snel gaat dat jam maken... maar mmmmmmmmmmmmm lekker hoor, jam op bijvoorbeeld een pannekoek!

Vanalles en nog wat...

Hemelvaartsdag. Wat een fijne dag was dat! Ik had besloten dat ik lekker heel de dag zou gaan frullen.

Ik ben vorige week jarig geweest, van een vriendin kreeg ik een heel klein cadeautje. Ze had het in de brievenbus gedaan toen ik aan het werk was. Ik vond het zo lief! Ze heeft er goed over nagedacht wat ze heeft gegeven, moeite voor gedaan. Echt lief.

Kijk dit lieve beschermengeltje dat ik van haar heb gekregen:

Omdat die vriendin rond mijn verjaardag ook jarig is, wilde haar natuurlijk ook graag iets geven waar ik moeite voor gedaan had. (We doen eigenlijk niet aan cadeau´s) Ik besloot om een Jos-tas te maken. Ik noem het maar Jos-tas, omdat ik het idee hier vandaan heb: http://www.kloske.nl/. Die wilde ik al lang maken, en nu had ik een goede reden. Hemelvaartsdag, de fijne fruldag :-), heb ik deze Jos-tas gemaakt:


Het viel alles mee gelukkig, was goed te doen om hem te maken. Er gaan er nog een hele boel volgen, want ze zijn zo handig!

Gisterenavond heb ik de tas cadeau gedaan, en ze was er oprecht blij mee. Dat is geweldig, daar doe ik het voor!

Verder heb ik Hemelvaartsdag nog een roos van papier gemaakt. Van mijn ouders had ik voor mijn verjaardag een cursus ´Rozen maken van Papier´ gekregen. Mijn moeder ging natuurlijk mee! Deze cursus werd verzorgd door Janny van der Vliet. Zie hier haar blog: http://rozenvanpapier.blogspot.com/

Dat was echt heel leuk om te doen. We hebben daar 3 verschillende rozen gemaakt, echt heel leuk.

Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn ouders nog een doosje met crêpepapier (door Janny gekleurd!) en alle andere benodigdheden, zodat ik zelf rozen van papier kon maken.


Ik ben lekker buiten gaan zitten en heb heerlijk aan de roos geknutseld... Dit is het resultaat:

Hier naast een echte roos.


Wat was dat een fijne Hemelvaartsdag!

Verrassing!

Ja, 21 april was het weer zover: het was Secretaressedag. Van mij hoeft dat allemaal niet zo, maar dit jaar kreeg ik een bloemetje! Ik krijg nooit een bloemetje, en nu kreeg ik er gewoon een van mijn baas! Dan is het stiekem toch wel leuk...

Het bloemetje had nog een verrassing in petto ook. Ik dacht dat het een wit boeket was, maar precies met Pasen (echt waar!) kwamen deze mooie gele lelies tevoorschijn. Dat wilde ik jullie graag even laten zien... (de foto´s zijn wel gelijk gemaakt).

Zomaar...

Vandaag heb ik mezelf eens verwend... heb gewoon een bloemetje voor mezelf gekocht! Dat doe ik normaal nooit, want ik maak het liefst zelf boeketten. Maar vanmorgen was ik in een tuincentrum, en zag daar dit boeketje staan:

Ik houd van deze kleuren en wordt er vrolijk van! In het tuincentrum ben ik gaan kijken of ze deze / vergelijkbare losse bloemen hadden staan om zelf iets te ´fabrieken´, maar de hyacinten kon ik al niet vinden. En die ruiken net zo lekker! Nu was het bosje verrassend goedkoop (ben benieuwd hoe lang het mee gaat) dat ik maar besloten heb om mezelf een bloemetje cadeau te doen aangezien toch niemand anders dat doet ;-)

Olà!

Eindelijk.... mijn carnavalspak is af! En dan moet je weten dat het eigenlijk de bedoeling was dat ik dit pak vorig jaar met carnaval al aan zou doen. Ik had toen vol goede moed stof en een patroon gekocht... Juist. Het is er vorig jaar niet van gekomen. En dit jaar weer bijna niet, omdat ik er zo tegenop zag. Bang dat het zou mislukken...

Een paar weken geleden heb ik toch maar besloten dat ik moest proberen om deze Spaanse jurk te maken. Aan de stof en het patroon zo op een hoopje heb ik immers ook niets. "Als de jurk mislukt, dan is dat maar zo." dacht ik.

(Ik had de jurk wel eerst eens mogen strijken voor ik foto´s ging maken. Sorry hiervoor!)

Al met al is het me erg mee gevallen, op het naaien van de stof na dan. Het is verschrikkelijke stof! Bah. Echt van die goedkope carnavals-satijn. Je kan er nog maar amper een speld insteken en hij trekt al aan de draad! Je ziet het helaas ook aan de jurk: bij alle naden zijn hele kleine rimpeltjes ontstaan. (Gelukkig valt dit minder op wanneer ik de jurk aan heb.)

Ik heb echt alles geprobeerd om dit rimpelen te voorkomen; van ander garen tot de stof heel strak trekken en juist heel los houden bij het naaien. Niets hielp.

Daarom heb ik besloten om deze jurk nog eens opnieuw te maken, maar dan met kwalitatief veel betere stof. Dan kan ik ook de kleine foutjes die ik met deze jurk gemaakt heb "goedmaken".

Op de pop ziet de jurk er een beetje raar uit, ik ben namelijk toch echt een stukje voller dan mijn Betty..., maar ik durfde niet zelf op de foto.

Wanneer ik de jurk aan heb, sluit het lijfje mooi aan. Niet al te strak, want daar voel ik me ook niet prettig in, maar wel mooi aansluitend.

Ondanks de vervelende stof ben ik erg blij met deze carnavalsjurk. Vooral de hals vind ik erg mooi. Ook zijn de "hemdmouwtjes" (ik weet niet hoe je ze noemt) precies goed van breedte, waardoor het een mooi geheel wordt. En.... in de drukte en het donker vallen de rimpeltjes hopelijk niet zo op ;-)

Straks met een zwart bandje rond mijn hals, een roos in mijn haar, en een waaiertje in mijn hand, ben ik klaar voor de carnaval! (Al is het maar even, want zo fanatiek ben ik nu ook weer niet.)